‘Nee zeggen’ kan zeer lastig en uitdagend zijn.
Voor je het weet heb je alweer ‘ja’ gezegd, terwijl het als een ‘nee’ voelt.
Naast jouw overtuigingen over of je ‘nee’ mag zeggen, de wijze waarop je bent opgevoed en de angst voor eventuele afwijzing als je ‘nee’ zou zeggen, heeft het vaak ook te maken met de tijd nemen om te VOELEN.

Wil ik dit of wil ik dit juist niet?

De hele dag door sta je voor keuzes. Een keuze maken gaat vliegensvlug. Eerst is er het gevoel over de keuze, daarna is er pas de gedachte.
Maar van dat gevoel zijn we ons vaak niet bewust, wel van de gedachte. En meestal zijn die gedachten dan al beĆÆnvloed door, zoals ik hierboven benoemde, de angst tot afwijzing, de overtuigingen en de manier waarop je wel of niet geleerd hebt om nee te mogen zeggen.

Op het moment dat je jezelf de tijd gunt om tijdens een keuzemoment even te voelen en naar de signalen van je lichaam te luisteren, maak je contact met wat je werkelijk wilt.
Want voordat je het weet, zit je MIND ertussen en beredeneer je je keuze in plaats van te voelen.

Door jezelf te volgende vraag te stellen, maak je bewust tijd om te gaan voelen.(terwijl je mind ook gewoon mee mag doen šŸ™‚
MOET IK DIT NU DOEN?

Door deze zin met verschillende klemtonen voor jezelf uit te spreken, komt er vaak al meteen inzicht.

1. MOET ik dit nu doen?
2. Moet IK dit nu doen?
3. Moet ik DIT nu doen?
4. Moet ik dit NU doen?
5. Moet ik dit nu DOEN (of laten)?

Want stel: iemand vraagt mij om mee te doen aan een bijeenkomst, want ze zoeken namelijk nog 1 persoon, zodat de bijeenkomst door kan gaan.

1. MOET ik dit doen?
Nee, dit hoef ik niet te doen. Ik voel wel een druk op mijn borst, omdat ik mij verantwoordelijk voel voor diegene en voor het feit dat de bijeenkomst misschien niet door kan gaan. Ik voel angst voor afwijzing van de ander.
2. Moet IK dit nu doen? Nee, dit hoef ik niet te doen, behalve wanneer ik er blij van word. Maar iemand anders zou het ook kunnen doen. Wellicht vinden ze iemand anders of anders kan de bijeenkomst niet doorgaan. Hier ben ik niet verantwoordelijk voor. Ik voel de angst in mijn buik dat diegene mij niet meer aardig vindt en dat ik een volgende keer niet meer word gevraagd.
3. Moet ik DIT nu doen? Nee, ik geef momenteel liever mijn energie aan mijn eigen werkzaamheden die aandacht vragen.
4. Moet ik dit NU doen? Niet nu, maar misschien wel een volgende keer als het weer wordt georganiseerd en ik er op dat moment zin en behoefte aan heb.
5. Moet ik dit nu DOEN (of laten)? Op dit moment wil ik het laten, ondanks de angst die voelbaar is voor eventuele afwijzing of teleurstelling van de ander. Dat mag er zijn en dat gevoel hoeft niet weg, ik ben mij ervan bewust. En….. Ik ben niet verantwoordelijk voor de gevoelens, gedachten en acties van de ander.

Voor welke keuze sta jij momenteel, waarbij je deze vragen aan jezelf kunt stellen?